İbiza’daki Maqbara Madinah Yabis mezarlığında bulunan 13 bireye ait kalıntılar üzerinde yapılan DNA analizleri, adanın 10. ve 12. yüzyıllar arasında sanılandan çok daha kozmopolit bir nüfusa sahip olduğunu ortaya koydu.
Genetik Miras MS 869 Yılında Şekillendi
Ricardo Rodríguez-Varela liderliğindeki uluslararası araştırma ekibi, adadaki temel genetik sentezin MS 869 civarındaki fethin ardından tamamlandığını saptadı. İncelenen bireylerde Avrupa ve Kuzey Afrika genlerinin karışımı hakimken, iki kişinin doğrudan günümüz Senegal ve Çad topraklarından geldiği belirlendi. Bu bulgu, Sahra Altı Afrika’dan Akdeniz adalarına uzanan aktif göç rotalarının varlığını genetik olarak tescilledi.
Kültürel Dönüşüm ve Genetik Yapı
Araştırma, yerel İber halkı olan Muladların İslamiyet’e geçiş sürecine dair veriler sundu. Analiz edilen bazı bireylerin yalnızca yüzde 11 ile 13 oranında Afrika kökenli gen taşıması, adadaki dini dönüşümün genetik bir karışmadan ziyade kültürel bir değişimle gerçekleştiğini gösterdi.
“İncelenen örnekler, bölgedeki İber yerlilerinin İslamiyet’e geçişinin genetik bir istiladan ziyade toplumsal bir tercih olduğuna işaret ediyor.”
İber Yarımadası’nın İlk Onaylı Cüzzam Vakası
Biyolojik analizler sırasında ölen kişilerin dişlerinde hepatit B, parvovirüs ve zatürre izlerine rastlandı. Çalışmanın en önemli verilerinden biri, İslam dönemi İber Yarımadası’nda genetik olarak doğrulanan ilk cüzzam (lepra) vakasının İbiza’da tespit edilmesi oldu. Hastalık türünün o dönem İsveç ve Barselona’da görülen örneklerle benzerlik göstermesi, adanın uluslararası ticaret ağlarındaki stratejik konumunu teyit etti.
- Araştırma MS 950 ile 1150 yılları arasında yaşamış 13 bireyin kalıntılarını kapsıyor.
- İbiza’nın Orta Çağ’da uzak bir ada değil, küresel bir durak olduğu kanıtlandı.
- Genetik veriler, Sahra Altı Afrika ile Akdeniz arasındaki bağlantıları somutlaştırdı.
