Uluslararası araştırmacılar, Kenya’daki incir ağaçlarının atmosferdeki karbondioksiti kalsiyum karbonat formuna dönüştürerek yüz binlerce yıl boyunca toprağa kilitlediğini saptadı. Prag’daki Goldschmidt Jeokimya Konferansı’nda sunulan bulgular, oksalat-karbonat döngüsünün iklim krizine karşı yürütülen çalışmalarda kalıcı bir depolama modeli sunduğunu gösterdi.
İsviçre, Avusturya, ABD ve Kenya ortaklığında yürütülen araştırmaya göre geleneksel ağaçlandırmadaki karbon salımı riski, bu jeobiyolojik mekanizma sayesinde ortadan kalkıyor. Normal şartlarda ağaçların çürümesiyle havaya karışan organik karbon, incir türlerinde kalıcı bir mineral yapısına kavuşuyor:
Ağaç bünyesine çekilen karbondioksit, fotosentez sırasında kalsiyum oksalat kristallerine dönüştürülüyor.
Dökülen dal ve yaprakların mikroorganizmalarca parçalanmasıyla bu madde kalsiyum karbonata, yani kireç taşına evriliyor.
Jeolojik bir minerale dönüşen karbon, gaz formundan çıkarak yüz binlerce yıl toprak altında sabit kalıyor.
Zürih Üniversitesi bünyesinde çalışmalarını yürüten Dr. Mike Rowley konuya ilişkin değerlendirmede bulundu:
tarımsal ormancılık projelerinde bundan böyle hem organik hem de inorganik karbon depolayabilen türlerin seçilmesinin iklim mücadelesinde stratejik bir zorunluluk olduğunu vurguladı.
Afrika’daki Türler ve Toprak Dengesi
Söz konusu mekanizma yalnızca incirle sınırlı kalmıyor; Batı ve Orta Afrika’nın tropik ormanlarında yetişen ve “Afrika Meşesi” adıyla anılan Iroko ağacı da yüksek verimle karbon depoluyor. Kök bölgesinde yoğun kireç taşı toplayan bu tür, asidik zeminlerin pH dengesini sağlayarak tarıma katkı sunarken tonlarca karbonu katı mineral formunda kilitliyor.
Çalışmayla detaylandırılan bu döngü, Kur’an-ı Kerim’in Tin Suresi’ndeki ifadeye de atıfta bulunuyor:
“Yemin olsun incire ve zeytine…” (Tin Suresi, 1. Ayet)
